วันอังคาร, มกราคม 19, 2553

ไม่มีทางลัด

เมื่อวานนี้ได้ยินคนคุยกันว่า "ปล่อยให้เค้าจบๆ ไปเถอะอย่างไปตัดอนาคตเค้าเลย" ทำให้เกิดความคิดค้างอยู่ในหัว นานจนถึงเช้า

ผมคิดว่าตอนนี้มีคนมากมายที่มีความคิดฝังหัวแบบง่ายๆ ว่า

"มีเงิน" = "เรียนจบ"

และคนจำนวนมาก ทั้งพ่อแม่ ครูอาจารย์ นายจ้าง หรือนักศึกษา ต่างพุ่งเป้าหมายไปที่การเรียนจบ แต่ในความเป็นจริง สมการไม่ได้ง่ายแบบนั้น

"มีเงิน: มีงาน" = "เรียนจบ: มีความรู้"

การมีเงินคือต้องมีงาน และการเรียนจบจะต้องมีความรู้ แต่ทั้งสองด้านคือด้านที่ยาก ดังนั้นเด็กจำนวนมากจึงหาทางออกง่ายๆ ให้กับชีวิต ตามสมการแรก

การหาทางลัดไม่ได้มีเฉพาะเรื่องเรียน แต่มันซึมไปทุกเรื่อง เช่น

"เท่" = "มีรถขับ"

คนจึงพยายามแก้สมการนี้ด้วยวิธีลัด

"เท่: หาเงินได้" = "มีรถขับ: ขอตังพ่อแม่"
"เท่: หาเงินได้" = "มีรถขับ: ขโมยมา"

แต่ถ้าอยากเท่จริง สมการนี้ควรสมบูรณ์ด้วย

"เท่: หาเงินได้" = "มีรถขับ: หาเงินได้"

ปัญหานี้วนอยู่ในหัวผมนานมาก สุดท่้ายก็ได้แนวทางแก้ปัญหาออกมาแบบนี้

ทางออกของสังคมคือ การทำลายความจริงสองข้อ

"มีเงิน: มีงาน" = "เรียนจบ: อาจารย์ให้จบ"

คือถึงไม่มีความรู้ก็เรียนจบได้ เพราะนายจ้างรู้ว่าเรียนไปก็เท่านั้น ยังไงก็ต้องมาฝึกใหม่อยู่ดี แล้วอย่างนี้ตอนเรียนจะมีความรู้ไปทำไม (สังเกตุว่าที่มาของสมการนี้อยู่ในวงราชการเป็นส่วนใหญ่)

"เรียนจบ: มีความรู้" = "เรียนจบ: อาจารย์ให้จบ"

คืออาจารย์เห็นใจ จำใจ ท้อแท้ใจ ให้จบๆ ไป

ทางออกของนักศึกษาคือ

"อย่าเสียเวลาหาทางลัด เพราะทางลัดไม่มีจริง" อย่าเสียเวลาหาทางเรียนให้จบ เอาเวลาไปหาความรู้ดีกว่า

** แล้วจะรู้ว่าการเรียนเป็นทางที่เร็วที่สุดในการหาความรู้ เค้าจึงเรียกย่อๆ ว่า "เรียนรู้" ไงครับ
blog comments powered by Disqus